Home / Chansons pour la fin d'un jour

Chansons pour la fin d'un jour

Wouter Vandenabeele
De Oriënt doet haar intrede in het prachtige vervolg op het intimistische en gewaardeerde Chansons sans paroles.

Het derde hoofdstuk in het vervolgverhaal Chansons sans paroles is ontstaan uit herinneringen aan Oost en West. De Oriënt doet hoorbaar haar intrede. Van de afwezigheid van woorden is er ondertussen niet langer sprake...

Dromerige muziek over reizen en ontmoetingen, soms gebaseerd op verhalen uit centraal Anatolië, dan weer gebaseerd op verhalen uit het Waasland, geëvoceerd door de prachtige klanken van bas, doudouk, viool, saz en zang...

Voor dit nieuwe muzikale hoofdstuk verzamelde Wouter opnieuw prachtige muzikanten om zich heen - Emre Gültekin (saz, baglama en zang) en Joris Vanvinckenroye (contrabas), met als speciale gastmuzikant Ertan Tekin (doudouk, zurna en mey) uit Istanbul.

Het album van dit project verschijnt, in samenwerking met Michel Van Achter, bij homerecords.be eind april 2011.

-

Emre Gültekin leerde de saz en baglama spelen onder de hoede van grootmeester Talip Ozkan. Hij speelt in verscheidene groepen, met zijn vader Lütfü Gültekin, met Osuna, en ook met zangeressen Ciçek en Melike.

Joris Vanvinckenroye is contrabassist en componist. Hij was één van de bezielers van Troissoeur én oprichter van Aranis, speelde onder andere bij Roby Lakatos, Björk, tangogroep Lunfardo, Olla Vogala en Sandy Dillon...

Ertan Tekin, grootmeester uit Istanbul, speelt doudouk, zurna en mey. Hij speelde met alle grote muzikanten uit de Turkse muziekwereld en werkte mee aan honderden muziekopnames.

www.woutervandenabeele.be

Media: 

www.youtube.com/watch?v=wP_dN-dAcZM

Met: 

Wouter Vandenabeele . viool
Emre Gültekin . saz, baglama & zang
Joris Vanvinckenroye . contrabas

Gastmuzikant uit Istanbul (TR)
Ertan Tekin . doudouk, zurna & mey


Recensies

Chansons pour la fin d' un jour

"Chansons pour la fin d'un jour" nennt sich das aktuelle Konzeptalbum von Wouter Vandenabeele, also: Lieder für einen sich neigenden Tag. Poesie, die ohne Worte auskommt, präsentiert von einem außergewöhnlich besetzten Instrumentalquartett: Vandenabeele - wahlweise mit Geige, Bratsche oder Mandoline - stehen der flämische Bassist Joris Vanvinckenroye sowie zwei einfühlsame Botschafter der...

Andreas Kisters - www.radiobremen.de

Chansons pour la fin d' un jour

Often it is as if the core memory of Turkish music has been rewritten, like a memory, with a lost feeling, in a faraway land, something comparable of what became Armenian music by Turkish descendants, which became one with the deserted landscapes, like a memory in dedication to the forgotten, to the deceased and to worlds left behind. Wouter Vandenabeele rewrote/reinvented this Turkish/...

Gerald Van Waes- www.psychedelicfolk.com

Chansons pour la fin d' un jour

Cet album est un voyage. Mais plutôt intérieur que géographique. Bien sûr, son itinéraire se base sur des musiques turques, arméniennes, kurdes. Mais ces étapes ne forment que les tremplins vers des espaces personnels. Des espaces calmes, mélancoliques, sereins.
Comme dit Wouter Vandenabeele, "c'est une musique pour écouter entre la fin du jour et la nuit, quand on peut prendre un moment...

Jean-Claude Vantroyen - mad.lesoir.be

Chansons pour la fin d' un jour

Voici d'autres Européens jouant - et surtout composant ! - des musiques de pays lointains comme si elles leur appartenaient: les stupéfiants Belges Wouter Vandenabeele (au violon et à la mandoline) et Joris Vanvinckenroye (à la contrebasse) se sont associés aux tout aussi remarquables Turcs Emre Gültekin (au saz et au tanbûr) et Ertan Tekin (au doudouk et au ney) pour nous proposer ce voyage...

www.babelmed.net