Aangrijpend, nu eens in fragiliteit, dan weer in kracht, als van een hemels visioen.

Soetkin Baptist (mezzosopraan) studeerde aan het Lemminsinstituut in Leuven en behaalde haar Meestergraad zang met grote onderscheiding. Tijdens haar opleiding bouwde ze aan bijzonder repertoire, intens gecoacht door Kristel Kessels en Hans Mannes (docenten kamermuziek) en is ondertussen heel actief in de professionele muziekwereld.

Van Bretoense gavottes tot Johnny Cash, van Indische kinderliedjes tot Afrikaanse reels, van mislukte polka's tot weemoedige cajun.

Hun repertoire stoelt op traditionele muziek, maar ze componeren ook zelf en vermengen het voorafgaande maar al te graag met wat geboren wordt in de schoot van het moment.

«Le lai est un poème chanté, le virelai est une "chanson balladées". Travail d'orfèvre, de poète, de mélodiste qui porte à croire que tout est facile et naturel. Chansons à fredonner, répétitives, envoûtantes.»

Basta Diva van, door en met Françoise Vanhecke en Lieven Debrauwer. Een terecht succes!

-

Ik wist dat Debrauwer een voortreffelijk regisseur en filmproducent was, niet dat hijzelf ook prima kon acteren en zingen. Ik wist dat Vanhecke een operadiva was met een stem als een klok, maar niet dat zij ook kon acteren en scenario's schrijven. Diva Basta is een hilarische show vol emotie, ontroering, humor en schaterlach.

Twee snaarinstrumenten - één tokkelinstrument, één strijkinstument. Samen dompelen ze u onder in een bad aan melodieën, klankkleuren en ritmes, van lyrische passages over felle uithalen tot pure muzikale emotie.

Didier Laloy wordt al enkele jaren beschouwd als één van de meest gedreven gangmakers van de revival van de diatonische accordeon. Zijn vlotte podium-présence, beminnelijke karakter en diepgaande feeling voor de meest uiteen-lopende muziek genres maken Laloy tot een begeerlijk musicus.

op een vrijdag in de stad lopen muzikanten elkaar tegen het lijf, worden grote songs ten berde gebracht, op een andere manier.

Een sensuele, betoverende, eigenzinnige kijk op de muzikale hoogtepunten van de Eurovisie Songfestival-geschiedenis.

De Niñas van Urban Trad hebben iets met Eurosong. Geen enekel Belgische groep haalde het niveau van Urban Trad in Riga 2003. En wat indien Soetkin Collier er toen wel bij geweest mocht zijn? Veronica Codesal charmeerde het publiek met haar interpretatie van Sanomi, geschreven door het enfant terrible van de Belgische folk, Yves Barbieux.

pure akoestische songs, ingebed in stevige soundscapes.

The Tribe Band brengt een dynamische afwisseling tussen muzikale explosies en een subtiele akoestische sfeer. Een mix van soundscapes, herkenbare songs en grooves met een warme heldere sound. The Tribe Band speelt in een ‘band in a box’-surround opstelling waarbij het publiek tussen de artiesten zit en geniet van een unieke all-round sound. De concerten woon je niet bij, je beleeft ze.

Argentijnse tango. puur muzikaal of in combinatie met de dans waarin de essentie van de muziek besloten ligt.

Het tangotrio Reflejo Urbano, gevormd in Rotterdam in 2007, is een hechte samenwerking tussen de Argentijnse bandoneonspeler Claudio Constantini, de Argentijnse gitarist Alvaro Rovira Ruize en de Belgische tangovioliste Ingeborg Cneut die in 2008 met 100% voor tangoviool afstudeerde aan een Nederlands conservatorium.

de luit, uit zijn historisch isolement getild, levert in combinatie met de melancholie van de harmonica verrassende momenten op.

Sheng is een instrumentaal trio dat ongewone klanken combineert - een dialoog tussen de mond-harmonica van Olivier Poumay, de theorbe en luit van Philippe Malfeyt en de percussie van Johan De Baedts.

for me, music is love. it always has to come from the heart otherwise, it isn't true...

Mathilde Renault brengt een heldere mix van pop en folk, nu eens geïnspireerd door jazz, dan weer gekleurd met invloeden uit de wereldmuziek. Ze is jong, virtuoos aan de piano en bezit een opmerkelijk professionalisme.

kleurrijke, betoverende muziek met geraffineerde en elegante arrangementen, gespeeld door passionele muzikanten.

voor deze productie heeft Didier Laloy zich omringd met muzikanten van verschillende muzikale herkomst, dansers en circusartiesten; in een regie van Jean-Michel Frère.

Magie van het ware en van de schijn, van de grap die zich ontwikkelt of juist ontspoort doorheen de nummers, van de pauze die maar niet begint, een opeenvolging in FFW of RW… Met een nieuwe CD en een nieuwe productie [Pô-z]s, brengt de opmerkelijke accordeonist, Didier Laloy, reeds een derde eigen project.